Fryti i lirisë po rënkon!

15:39 / 30.01.2013

Sa i drejt dhe i mirë ishte, derisa nuk e shijoi ngrohtësinë e kolltukut!

Pas përfundimit të luftërave që rrodhën nëpër trojet tona, sikur një gjahtar besnik pas kapjes së kafshëve, kam ndjekur rrjedhat e ndërtimit të paqes. Madje, së fundmi kam shkruar edhe një roman, ende i pabotuar, “Beteja e paqes”! Kam parë shkelje, padrejtësi dhe llahtari që vështirë gëlltiten. Kam parë edhe seç ecet përpara. Kisha dëshirë të shihja vetëm këso panoramash. Madje, shpesh edhe parapëlqeja t’i mbyllja sytë pas shkrepjes së atyre pak të mirave që syri mbërrinte t’i kapte. E mira e mbylljes së syve ishte se një herë mund ta shihje panoramën e bukur dhe në çastin kur i mbyllje sytë, truri bënte ruajtjen e asaj pamjeje të bukur brenda atij vendi sterrë. Ndërsa, e mira tjetër ishte se kishe mundësi të ruhesh prej ndonjë panorame të pështirë, që mund të vinte si një bubullimë që çante edhe qiellin. Kjo ishte vetëm një përpjekje nga ana ime për ta qëmtuar vetëm të mirën, por lehtë e mposhtur përballë asaj që mendja kundronte.

Burgosjet, vrasjet dhe anashkalimi i atyre që ishin akterë të drejtpërdrejtë të prurjes së këtyre të drejtave që sot secili prej nesh në formën e vetë i gëzon, pas lufte ishte bërë kryefjala e çdo gjëje. Mbase, kishte edhe prej atyre që në luftë ishin dergjur së tepërmi dhe ja tani në hapat e ndërtimit të paqes kishin mbërritur ta trashnin strumbullarin e pasurisë, ku edhe revizionerët më të rryer financiarë nuk mund t’ia gjenin fijen, mbase edhe më vështirë burimin e të ardhurave.

Në Maqedoni kishte ecje përpara! Këtë nuk ka të drejtë askush ta mohon. Porse ishte ecje tejet e pamjaftueshme kur dihej mirëfilli se çmim i këtij përparimi me gulçe të shpeshta, ishte gjaku dhe djersa e bijve më të mirë të këtij vendi. Ndaj, pakënaqësia me të drejtë ia thotë këngës dhe poezisë, vetëm e vetëm që kënaqësia dhe krekosja t’i thonë vetës pak më ngadalë se nuk qenka ashtu siç pandehim ne.

Tani së fundmi, një incizim i sati me radhë për thirrje për ndihmë të djalit të një luftëtari dhe të një të rënit, besoj se drithërojë tokën dhe trupat tanë sikur të ishte një tërmet i pa mbajtur mend ndonjëherë.

Flamuri nëntëvjeçar, djali i të rënit për liri, Rahim Semiut, na trandi harbueshëm zemrat. Ai vuan prej një sëmundjeje të rëndë të mushkërive, ku aparatet për mjekimin e sëmundjes kushtojnë shumë dhe dhimbjet po ashtu janë të rënda.

Ky është fëmijë dëshmori. Ky është fryti i lirisë. Mbase gjendja e tij shëndetësore është edhe treguesi më i pastër i gjendjes së lirisë sonë.

Teksa të palagurit prej lufte davarisin rrëfenja për krenarinë e rezultateve të luftës, pjesëmarrësit, pasojat dhe frytet e tyre sot praktikisht e rrëfejnë të kundërtën.

Të paktën ju të lagur prej fjollave të luftës, edhe pse të zhytur shumë thellë në kridhën e padrejtësive ekonomike, përballë këtij manari të bukur, hapni llogaritë financiare dhe plotësojani të paktën nevojat që i duhen patjetër.

 

Komente

Vërejtje:
Telegrafi ka ofruar gjithmonë hapësirë të lire për komentime dhe për diskutim, me qëllimin e mirë të nxitjes së debateve. Por, për shkak të disa komentuesve të papërgjegjshëm, që keqpërdorin këtë mundësi, kemi vendosur ta ndryshojmë qasjen drejt komentimit të lajmeve. Tash e tutje, komentuesit në rubrikat "Lajme" dhe "Ekonomi", profilin e tyre duhet ta autorizojnë me email valid.

Çdo përdorues, në panelin "Settings" duhet të vendos emailin valid, e pastaj të kërkojë që në atë adresë elektronike t'i dërgohet linku për aprovim. Ky link duhet të klikohet, që të autorizohet profili përmes të cilit mund të komentoni.